به مناسبت یازدهم اسفندماه تولد محمدجواد ضرابیان

879

محمدجواد ضرابیان، آهنگساز و نوازنده موسیقی ایرانی متولد ۱۱ اسفند ۱۳۲۹ در تهران است. آموزش ساز سنتور را نزد استاد داریوش صفوت و علم هارمونی، ارکستراسیون و کنترپوان را نزد مرحوم دکتر محمدتقی مسعودیه از همان کودکی آغاز کرد.

فعالیت حرفه‌ای موسیقی ضرابیان با سرپرستی گروه سماع شروع که موفق به برگزاری کنسرتهای موفقی می‌شود و سرانجام در سال ۱۳۶۷ در جشنواره موسیقی فجر مقام اول را کسب می‌کند. موسیقی ضرابیان سنگین اما روان است به طوری که شنونده را مجاب می‌کند تا آخر قطعه گوش دهد.

این نوازنده موسیقی ایرانی در آثارش از سازهای موسیقی کلاسیک در کنار سازهای ایرانی استفاده می‌شود و ارکستراسیون جالب و کاملی به وجود می‌آید که به صدا در آمدن نغمه‌ها و بست و گسترششان با رنگ صوتی سازهای مختلف برای شنونده جذاب است. ضرابیان شناخت کافی از ادبیات معاصر دارد. اشعاری که برای ساخته‌هایش انتخاب می‌کند بیانگر احساسات لطیف و پاک آهنگساز است و عهده تلفیق شعر و موسیقی به زیبایی و هنرمندی هر چه تمامتر بر می‌آید. از این آهنگساز خوش ذوق آلبومهای زیادی چون آلبومهای «عطر سوسن»، «ناز نگاه» و «زیباترین» با صدای علیرضا افتخاری، «آیینه و آه» در سال ۱۳۸۴ با صدای حسام‌الدین سراج، «طبیب دل» به خوانندگی سیامک شجریان، «نسیم وصل»، «شوق دوست» و «با ستاره‌ها» به خوانندگی همایون شجریان، «حدیث عشق» و «خرقه سوخته» به خوانندگی رضا رضایی و «صورتگر نقاش» به خوانندگی علی جهاندار منتشر شده است.

نظر شما چیست؟

Please enter your comment!
Please enter your name here