بلوز نامی است که به دو عنوان،یعنی”شکل موسیقایی” و دیگری”نوع موسیقایی”، داده شده ، بلوز از موسیقی عامیانه سیاهان آمریکا و ترانه های بردگان مناطق گوناگون سرچشمه گرفته است. موسیقی بلوز یکی از زیباترین و زنده ترین سبکهای موسیقی غرب محسوب می گردد که این سبک موسیقی از نظر صدا دهی تا حدود زیادی شبیه موسیقی کانتری است با این تفاوت که کانتری بیشتر برای رقص و شادیست ولی بلوز تا حد زیادی شامل درون مایه موسیقی محزون است.
تاریخ پیداش موسیقی بلوز زیاد مشخص نیست اما در حدود دهه ۱۸۹۰ این ترانه ها در کشتزارهای جنوب ایالت متحده خوانده میشده، در سال ۱۹۱۰ بلوز سبک شاعرانه به خود گرفت و طرفدارای خاصی پیدا کرد و در دهه ۱۹۲۰ تب بلوز بالا گرفت مخصوصا برای سیاهان امریکا و در همین دهه بود که بلوز به فرم موسیقیائی پر کاربردی بدل شد که علاوه بر آوازخوانان، این سبک توسط نوازندگان جز نیز به کار می رفت.
بلوز سبکی از موسیقی است که در برخی سبک ها، از جمله در جز، اهنگ های موزون و راک اند رول خودنمایی می کند. بلوزهای آوازی بیانی بسیار شخصی دارند. این آوازها اغلب به مضامینی همچون درد، خیانت، بی وفائی و عشق همراه است. موسیقی بلوز ملودی های آن شامل نت های بلو یا محزون متعددی است که با اندکی بم کردن نت های سوم ، پنجم و هفتم گام ماژور پدید می آید.
بلوز را در یک نگاه کلی میتوان به شکل زیر دید:
خاستگاه ادبی: روحانیون،آفریقایی آمریکایی هایی که در هنگام کارآهنگ های فولکلور می خواندند.
سرچشمه ی فرهنگی: اواخر قرن نوزدهم در جنوب ایالات متحده.

نظر شما چیست؟

Please enter your comment!
Please enter your name here