آرنولد شوئنبرگ آهنگساز و نظریه‌پرداز اتریشی در سال ۱۸۷۴ در وین اتریش متولد شد. وی پایه‌گذار مکتب اکسپرسیونیسم در موسیقی است. خاستگاه این جنبش در ابتدا، آلمان و اتریش (۱۹۰۵ـ۱۹۲۵)بود و هسته اصلی آن بر قلمرو فکری فروید مبنی بر هیجانات و ناخودآگاه انسان شکل گرفت. مضامین مورد توجه در اکسپرسیونیسم؛ مرگ و جنون، نارضایتیهای اجتماعی، خشم رنج دیدگان و طبقات ستم دیده اجتماع است.
شوئنبرگ موسیقیدانی خودآموخته بود که از هشت سالگی آموختن ویولون را آغاز کرد و بعدها دانش خود را از طریق مطالعه پارتیتورها، نوازندگی و شرکت در کنسرتها به دست آورد. وی تحت تاثیر بزرگانی چون برامس و واگنر بود. در شانزده سالگی با مرگ پدرش مجبور شد تا چند سالی را کارمند بانک باشد و در ۲۱ سالگی تصمیم گرفت تا خود را وقف موسیقی کند. در ۳۰ سالگی تدریس تئوری موسیقی و آهنگسازی را آغاز کرد و سرانجام در سال ۱۹۰۸ در سن ۳۴ سالگی با دست کشیدن از نظام سنتی تونال، سبک جدیدی را در موسیقی بنا کرد و دست به آفرینش آثاری پربار زد.
وی که دستی در نقاشی نیز داشت پس از آشنایی با کاندینسکی (بنیانگذار سبک اکسپرسیونیسم در نقاشی) سعی کرد تا نظریات او را در موسیقیش اجرا کند. سالهای ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۵ از پربارترین سالهای عمر وی به شمار می‌آیند. تعداد آثاری که وی در این سالها به آفرینش آنها پرداخت شگفت‌آور است. در آثار آتونال شوئنبرگ، تمام دوازده صدای کروماتیک بدون توجه به ارتباط سنتی آنها به گامهای ماژور یا مینور به کار گرفته شده‌اند. از مهمترین آثار آتونال او می‌توان به پنج قطعه برای ارکستر، اپوس ۱۶ و پی یروی ماه گرفته اشاره کرد.
بافت موسیقی شوئنبرگ پیچیده است، محدوده‌های صوتی، تضادهای شدید در به کارگیری دینامیک به شکلهای بی‌قواره و رنگهای تند و آشفته در نقاشیهای اکسپرسیونیست شبیه است. وی از سال ۱۹۲۳ تا ۱۹۲۵ نظام دوازده صوتی را به تکامل رساند، نظام دوازده صوتی شکل انسجام یافته آتونالیته است که به جای تکیه بر یک صدای مرکزی با تمام دوازده صدای کروماتیک یکسان رفتار می‌کند. سرانجام وی در سال ۱۹۵۱ در لس‌آنجلس کالیفرنیا چشم از جهان فروبست. اگرچه در زمان خود موسیقیش به درستی درک نشد اما پس از مرگش آهنگسازان سراسر دنیا نظام دوازده صوتی را پیش گرفتند و وی رسالت بزرگش را در تاریخ به ثبت رساند.

نظر شما چیست؟

Please enter your comment!
Please enter your name here